Doyumsuz İnsan

Savrulur dizelerim uçuşur rüzgarda
Şiirlerim yanar susar türkülerim
Dillerim suskun sokaklar loş ıssız
Tenhada düşlerim
Erdemle harmanlanmış
Dizelerim yayılır kosmos’un üzerine
Güneş gibi aydınlatacak
Sonunda insan aklını
İnsandır bulacak rüzgarın yönünü
Başak başak buğday ekecek düşlerine
Düşlerin yayılacak dünya üzerine
İnsanın ruhu öne çıkacak
Beden hazlarına doyacak
Elbet anlayacak ruhun açlığını
Erdemin doyurduğunu

Önsöz Dergisi, 56. Sayı